Çocuğunuzu Okula Hazırlamak ve Okula Uyumunu Sağlamak İçin Öneriler

Çocuğunuzu Okula Hazırlamak ve Okula Uyumunu Sağlamak İçin Öneriler

Bireyin yaşamını oluşturan altyapının temelleri okul öncesi dönemde atılmaktadır. Bu dönemde ebeveynler, çocukların gelişimlerini olumlu veya olumsuz yönde etkileyebilmektedir. Özellikle babanın eğitim düzeyi ile çocukların okul olgunluğu arasında anlamlı bir ilişki olduğunu belirten çalışmalar bulunmaktadır. Bunun yanı sıra annenin gösterdiği sıcaklık ve çocuğu kabul etme davranışları okula hazırlık ve akademik başarıyı olumlu yönde etkilerken, annelerin öfkeli olması ve sabır eksikliği de olumsuz yönde etkilemektedir.

Anne-çocuk ilişkisinin duygusal kalitesinin 5-6 yaş arası çocukların okul hazırlığı ve daha sonraki okul başarısı ile anlamlı bir ilişki bulunduğuna yönelik sonuçlar mevcuttur. Pozitif ebeveynlik ile yapılandırılmış, çocuğun ihtiyaç ve duygularına cevap veren ebeveyn-çocuk etkileşimleri okul hazırlığı ile ilişkilidir.

Çocuğun okul olgunluk düzeyini, karakteristik yapısıyla ilgili etmenlerin ve dış çevreden gelen faktörlerin etkilediği düşünülmektedir. Bunların yanı sıra çocuğun boyu, kilosu, ince ve kaba motor kas durumu, sağlıklı görsel-işitsel algıya sahip olması, yeterli el-göz koordinasyonu bulunması ve okuma yazmaya hazırlık çalışmalarının yapılması, okula başlamada yeterli olgunluğa ulaşmasında önemli yer tutmaktadır.

Okula hazırlık için tatil döneminde değişen uyku, beslenme, oyun ve teknolojik alışkanlıkların düzenlenmesi ve bir rutin belirlenmesi önemlidir. Öncesinde okul rutininin oluşturulması, çocuk ile ebeveyn arasındaki iletişimin sağlıklı olmasını sağlar.

Rutin oluşturmanın önemi:

• Aile içinde bir aidiyet ve beraberlik duygusu oluşturur,
• Çocuklar kendilerini güvende hisseder,
• Çocuğun yaşam becerileri gelişir,
• Çocuk sağlıklı alışkanlıklar kazanır.

Okula hazırlık için gerekli olanlar yapılsa da bazı çocuklar okula gitmek istemeyebilir. Yeni başlayanların çoğu, geçen seneden tatile girenlerin bir kısmı ebeveynleri de onlarla kalsın isteyebilir ve ağlayabilir. Okulların da bu duruma hazır olması önemlidir. İlk günler için doğal olabilen okula gitmek istememe, sonraki hafta da devam ediyorsa çocuğun “okul korkusu” olduğu ya da ebeveynden ayrılamama sorunu olduğu düşünülebilir. Bu durumda ebeveynlerin tutumları çok önemlidir. Endişeli ve kaygılı annelerin çocuklarında bu sorun daha fazla görülebilir. Bu nedenle aileler, çocuklarına sınır koymayı öğrenmeli ve birlikte zaman geçirme konusunda destek almaları sağlanmalıdır.

İlkokula yeni başlayan çocuklarda en büyük sorun sınıf içinde yerlerinde oturamamaları ve öğretmenin yönergelerine uyamamalarıdır. Kuralların net bir şekilde anlatıldığı ve uygulandığı sınıflarda çocuklar bu duruma kolay alışabilir.

Yeni eğitim-öğretim döneminde çocukların bireysel özelliklerinin göz önüne alınarak her çocuğun ve ailenin biricik olduğu unutulmamalı, okul-aile iş birliğinin çocuk yararına yapılmasının önemi hatırlanmalı, çıkabilecek sorunlar ve rutin bilgi paylaşımı için düzenli aralıklarla toplantı yapılmalıdır.