L'éperon calcanéen est un trouble qui provoque des douleurs dans la plante du pied et réduit la qualité de vie.
Le symptôme le plus courant de l'épine calcanéenne est la douleur. En cas d'épine calcanéenne, une douleur est ressentie au niveau du talon au réveil le matin, et à mesure que la membrane de la plante du pied s'étire après avoir marché un peu, la douleur commence à diminuer.
Pour le traitement de l'épine du talon, un diagnostic correct de la maladie est très important. Parce que toutes les douleurs au talon ne peuvent pas être causées par une épine du talon. Il est important lors du traitement de l'éperon du talon de ne pas marcher pieds nus, de ne pas choisir de pantoufles et de chaussures à semelles fines, de porter des pantoufles orthopédiques, d'utiliser des talonnettes de soutien en silicone et d'utiliser les gels et crèmes prescrits par le médecin pendant 3 à 4 semaines. De plus, l’injection de stéroïdes, le PRP et la thérapie par radiofréquence, une nouvelle méthode, sont également efficaces dans le traitement de l’épine calcanéenne. Si le traitement de l'épine calcanéenne est négligé ou si l'épine calcanéenne ne guérit pas avec aucune méthode, une intervention chirurgicale peut être nécessaire.
Du centre médical chirurgical Güven Çayyolu, département de santé et de chirurgie des pieds Assoc. Le Dr Zafer Atbaşı a donné des informations sur l'épine calcanéenne.
Topuk dikeni nedir?
Topuk dikeni, plantar fasiyanın (ayak tabanını gerdiren zar) topuk kemiğinin yapıştığı yeri aşırı çekmesiyle oluşan ödemin, bir süre sonra topuk kemiğinde dikensi bir kemik çıkıntısı haline gelmesidir.
Topuk dikeni belirtileri nelerdir?
Topuk dikeni, ağrıya neden olur. Hastalar, öncelikle ağrı şikâyetiyle hekime başvurur. Topuk dikeni olan hastalarda, sabah uyanınca çok fazla topuk ağrısı olur ve bu ağrı yürüyünce geçer.
Uzun süre hareketsizlik sonrasında yaşanan ağrının nedeni ayak tabanındaki zarın kısalmasıdır. İlk basınçta, kısalan zarın topuk kemiğini çekmesiyle birlikte ağrı oluşur. Biraz yürüyüp ayak tabanındaki zar esneyip uzadıkça ağrı azalmaya başlar.
Çoğu insanın sandığı gibi ağrının nedeni topuk kemiğindeki çıkıntı değildir. “Çıkıntının tedavi edilmesi sonucunda topuk dikeni geçer” gibi bir durum söz konusu değildir. Topuk dikenindeki asıl etken, ayak tabanındaki zarın topuk kemiğini aşırı çekmesidir. Bu nedenle topuk dikeninde, ayak tabanındaki zarın esnetilmesi gereklidir. Kısaca, topuk dikeninin oluşmaması ve tedavisi için en önemli şey plantar fasiya denen zarın gevşek olmasıdır.
Topuk dikeninin nedenleri nelerdir?
Hızlı kilo almak, topuk dikeninin en sık görülen nedenlerinden biridir. Ayak altına ne kadar çok yük bindirilirse ayak tabanındaki zar o kadar gerilir ve topuk dikeni gelişir. Hızlı kilo almak gibi hızlı kilo vermek de topuk dikenine neden olabilir.
Ayrıca romatizmal ve tiroid hastalıkları olanlarda “entezopati” olarak adlandırılan ağların kemiklere yapıştığı yerlerde ödem oluşması daha sık görülür. Bu nedenle de romatizmal hastalığı olan bireyler, topuk dikeni oluşumuna daha yatkındır.
Topuk dikenine neden olan diğer faktörler şunlardır:
- Düz ayakkabı tercih etmek,
- Sert zeminde yalın ayak yürümek,
- İnce tabanlı terlik giymek.
Sert zeminde yalın ayak yürümek, topuğa yapılan basıncın artmasına yol açarak o bölgenin zedelenmesine ve ödem oluşmasına sebep olur. Ayrıca, havuz kenarında çıplak ayakla dolaşılması da topuk dikenine neden olabilir. Havuz veya tatil sonrası topuk ağrısı varsa bunun nedeni topuk dikeni olabilir.
Ancak, bütün topuk ağrıları topuk dikeni değildir. Topuk dikeni, stres kırığı ile çok karıştırılır. Özellikle yalın ayak çok uzun yürünmesi ve çok sert zeminde yürünmesi durumunda topuk kemiğinin içinde kırıklar oluşur. Ağrının, topuk dikeni ya da stres kırığı nedeniyle ortaya çıkıp çıkmadığının tespit edilmesinde ise hekim muayenesi oldukça önemlidir. “Topukta ağrı varsa topuk dikenidir” denmemeli, ağrının nedeni araştırılmalıdır.
Topuk dikeninin tedavi yöntemleri nelerdir?
Topuk dikeni tedavisinde öncelikle topuk dikeninin nedeni belirlenmelidir.
Topuk dikeni tedavisinde plantar fasiya zarının gevşetilmesi gerekir. Bunun için de çeşitli yöntemler bulunmaktadır. Örneğin, pet şişeyi suyla doldurup ayağın altında yuvarlamak ödemi rahatlatabilir.
Ancak asıl yöntem, ayak tabanındaki zarın gevşetilmesi olduğu için; akşamları bir kovaya sıcak su koyularak cam şişeyle çok bastırmadan 15-20 dakika masaj yapılması önerilir.
Ayak tabanındaki ödemi azaltmak için hekim önerisiyle antiinflamatuar ilaçlara başvurulabilir.
- Evin içinde de dışarıda da yalın ayak dolaşmamak,
- Ortopedik terlik giymek,
- Ayakkabıların içine destekleyici silikon topukluklar kullanmak,
- Hekimin yazdığı jel ve kremleri 3-4 hafta kullanmak gereklidir.
Topuk dikeninin bu yöntemlerle geçmemesi durumunda ödemi azaltmak için “steroid enjeksiyon” yöntemine başvurulabilir. Ayrıca ödemin olduğu dokuyu iyileştirmesi için PRP tedavileri de bulunmaktadır.
Bu yöntemlerin hiçbiriyle geçmeyen hastalarda sıklıkla “radyofrekans” tedavisi uygulanır.
Radyofrekans tedavisinde hastanın ağrı şikâyetleri dondurulur. Oldukça başarılı sonuçlar elde edilen radyofrekans, 7-8 dakika süren ve lokal yapılan bir tedavidir. Hasta, radyofrekans tedavisiyle topuk dikeni şikâyetinden tamamen kurtulabilir.
Topuk dikeninin bu yöntemlerin hiçbiriyle tedavi edilememesi ve hastanın şikâyetlerinin geçmemesi durumunda son çare olarak cerrahi müdahaleye başvurulabilir.
Topuk dikeninin oluşmaması için nelere dikkat edilmeli?
Topuk dikeninin oluşmaması için;
- Çıplak ayak dolaşılmaması,
- Çok fazla kilo alınmaması,
- Babet tarzı ayakkabıların tercih edilmemesi,
- İnce tabanlı ayakkabıların kullanılmaması,
- Uygun ayakkabı seçimi gibi önlemler alınmalıdır.
Topuk dikeni için önlem alınmaması ve topuk dikeni tedavisinin ihmal edilmesi durumunda hasta, ayağını hiç basamaz ve yürüyemez hale gelir. Ayrıca tedavi edilmeyen topuk dikeni, cerrahi müdahaleye kadar ilerleyebilir.
Le contenu de cette page a été préparé par l'Hôpital Güven uniquement à des fins d'information générale. Les informations fournies ne remplacent pas un diagnostic ou un traitement. Pour toute évaluation et planification thérapeutique liée à votre état de santé, veuillez consulter votre médecin.
