Хирургические методы лечения выпадения матки

Rahim sarkmasının görülme sıklığı giderek artıyor

Pelvik taban sarkması; rahmin, mesanenin, bağırsakların ve bazen rektumun vajinadan dışarıya sarkması ya da bulunduğu yerden aşağıya inmesi durumudur. Pelvik tabana en çok zarar veren şey zorlu vajinal doğumdur. İnsan ömrünün uzaması, yaşa bağlı olarak da ortaya çıkabilen bir rahatsızlık olan pelvik taban sarkmasının görülme sıklığını artırmıştır. Özellikle bağ dokusu zayıf olan kişilerde yaş ilerledikçe yer çekiminin de etkisiyle rahim sarkması meydana gelebilmektedir.

Cerrahi tedaviden başarılı sonuçlar alınıyor

Cerrahi tedavide, üreme çağını tamamlamış, rahim, mesane ve rektumda belirgin bir sarkıklık olan hastalarda genellikle aşağıdan rahmin alınması, mesane ve rektumda fıtıklaşmış bölgelerin onarılması ve tekrar yerine yerleştirilmesi işlemleri uygulanmaktadır.  Eğer sarkıklık çok ciddi ise içerideki bir takım ligamentleri yani bağları da askı dikişleriyle tutturma operasyonu sıklıkla yapılmaktadır. Miyom, yumurtalıkta olan bir kitle gibi nedenlerle hastanın karnını açmak gerekiyorsa, rahim askı dikişleri de karından farklı yerlere, sakrum kemiğine ya da karın duvarından çekilen fasciagreftlerine asılabilmektedir. Bu ameliyatlardan da oldukça iyi sonuçlar alınmaktadır.

Kegel egzersizleri rahim sarkması sorununun ortaya çıkma zamanını geciktirebiliyor

Rahim sarkmasının önlenmesinde idrar tutma adalelerinin periyodik olarak kasılması yoluyla yapılankegel egzersizlerinden faydalanılabilmektedir. Bu egzersizlerin düzenli olarak yapılması, pelvik taban sarkması sorununun ortaya çıkma zamanını geciktirebilir. Bunun dışında bu rahatsızlıktan korunmak için belirgin bir yöntem yoktur. Günümüzde uygulanan vajinal daraltma uygulaması olan “vajinal lazer rejuvenasyon” işleminin etkinliği konusundaki bilimsel araştırmalar hem metodolojik olarak hem de sayı olarak yeterli değildir.

Rahmi alınmış fakat vajinası terse dönerek sarkan “vajinal kafprolapsusu” olarak adlandırılan durumlarda da “sakrospinöz ligament fiksasyonu” ya da karın duvarından fasciagrefti çevirerek onlara tespit edilmesi gibi operasyonlar kullanılarak bu sarkıklıklar giderilebilmektedir. Rahim sarkması genellikle üreme çağını tamamlamış ileri yaştaki kadınlarda görülse de nadiren üreme çağını tamamlamamış kadınlarda da ortaya çıkabilmektedir. Üreme ihtiyacı devam eden kadınlarda rahim sarkması tedavisi, laparoskopik yöntemlerle ligamentlerinin asılması ya da rahmin bir takım ağsı maddeler kullanılarak sakrum kemiğine sabitlenmesi gibi operasyonlarla yapılmaktadır. Bu işlemlerden sonra üretkenlik devam edebilmektedir. Pelvik taban sarkması olan hastalarda cerrahi tedaviler oldukça başarılı sonuçlar vermektedir.